Anoiksis

Anoiksis is een onafhankelijke vereniging voor contact en onderlinge steun voor en door psychosegevoelige mensen. Eenieder die zich herkent in het zijn van psychosegevoelig, schizofreen, schizo-affectief, manisch psychotisch, postpartum-psychotisch of welke andere benaming je de paradoxale zijnstoestand ook wilt geven, is van harte welkom bij Anoiksis!

Anoiksis heeft ca. 700 leden

De hoofddoelstelling van de vereniging is het faciliteren van lotgenotencontact. Dat wil zeggen een netwerk bieden waarin mensen die wat met elkaar kunnen elkaar kunnen vinden.

Daarnaast geeft Anoiksis voorlichting en behartigt belangen van mensen met psychosegevoeligheid.
De vereniging wil bewerkstelligen dat mensen met psychosegevoeligheid worden gezien en gehoord, dat er eerlijke beeldvorming bestaat rond de psychose-diagnosen, dat behandeling volgens de beste inzichten plaatsvindt en dat mensen met psychosegevoeligheid een optimale kwaliteit van leven hebben.
Maar bovenal is Anoiksis een vereniging waarin ervaringen worden gedeeld, gebundeld en uitgedragen.
Bij Anoiksis zijn ca. 60 vrijwilligers actief, in bestuursfuncties, op kantoor, bij de redacties van het kwartaalblad Open Geest en de website, als coördinatoren van regiobijeenkomsten en als lokale belangenbehartiger. 

Carola van Alphen, voorzitter sinds 2017

Ik ben geboren in 1976. Op de basisschoolwerd ik gepest en vluchtte ik in een fantasiewereld. Na een trauma op mijn dertiende veranderde die fantasie steeds meer in een parallelle realiteit met dreigende stemmen. In 1996 leidde dat tot de diagnose schizofrenie. Hoewel medicatie hielp, begon mijn herstel pas echt toen ik traumatherapie kreeg.

Sinds 1998 zet ik me in voor Anoiksis. Het is mijn missie om de beeldvorming rondom psychosegevoeligheid te veranderen. Daarom schreef ik voor mijn opleiding SPH het kinderboek Zo gek nog niet. Ik vind het belangrijk dat ervaringskennis een gelijkwaardige positie krijgt naast professionele kennis: een behandelaar heeft wetenschappelijke kennis, maar de patiënt is de expert van zijn eigen leven. In de zorg mag er veel meer ruimte komen voor het levensverhaal in plaats van de focus op symptomen. Vragen als: “Wat is er met je gebeurd en wat betekent dit voor jou?” kunnen veel vaker gesteld worden. Herstel begint waar we elkaar weer zien als mens in plaats van als label.

Matthijs van Boxtel, penningmeester sinds 2013

In 2006 ben ik begonnen bij Anoiksis als afgevaardigde voor een Utrechts cliëntenplatform.
In juli 2007 ben ik gestopt omdat ik elders een vaste baan had. In september 2009 ben ik in dienst gekomen bij Anoiksis als bureaumedewerker, met alle voorkomende werkzaamheden zoals aanspreekpersoon van regiocoördinatoren.
In 2011 heb ik bij Instituut voor Praktijk Diploma’s praktijkdiploma boekhouden gevolgd en gehaald. Hiermee kan ik sinds 2013 in het bestuur penningmeester zijn.

Inge Wagter, algemeen bestuurslid sinds 2019

Ik ben geboren in 1973. Ik heb jaren gewerkt in de hoek van de psychiatrie m.n. als woonbegeleider. Ik heb HBO Maatschappelijk Werk en Dienstverlening gedaan en Post- HBO forensische psychiatrie. Ook heb ik verschillende cursussen op dit gebied gevolgd. Ik wil mij hard maken tegen stigma omtrent psychiatrische patiënten in de maatschappij. Ik ben er ook mee bezig om dieren als hulpmiddel te promoten binnen de psychiatrie. Zelf heb ik twee katten. Ik hoop verder tegen te gaan dat binnen onze doelgroep mensen geïsoleerd raken. Om alle genoemde redenen ben ik bestuurslid van Anoiksis.

Mika, secretaris sinds 2024

Een aantal jaar geleden, tijdens mijn studie wijsbegeerte werd ik in de greep genomen door een simpel doch rampzalig destructief waanidee dat zich tot diep in de kern van mijn psyche had geworteld. Ik kreeg de diagnose ongespecificeerde schizofreniespectrum-’sTO0RnIS’ en heb sindsdien het behang aan de binnenkant van verschillende klinieken in detail mogen bestuderen. Mede dankzij de video’s en hulpmiddelen op de website van Anoiksis en de treffende bevindingen van pioniers als R.D. Laing en Jim van Os, kreeg ik steeds meer inzicht in de paradoxale aard van psychosen. Hierdoor heb ik steeds vaker de doortrapte werkwijzen van Schizofrenie op tijd door voordat ze mijn hele denken overnemen. Ik zie Anoiksis als een lichtbaken, een vuurtoren aan de wal van die maar al te bekende diepe, donkere zee vol dromen en gedachten. Ik hoop bij te kunnen dragen aan dat licht dat Anoiksis wil zijn voor het leven van alle lotgenoten met psychosegevoeligheid.