Anoiksis

Jarenlang was ik een persoon die zo onzeker was over zichzelf. Ik mocht van mezelf niet zijn wie ik was, ik schaamde me namelijk voor mezelf. Ik werd dan ook niet door de mensen rondom me heen geaccepteerd.

Op 1 augustus 1991 werd ik voor de eerste keer opgenomen in de psychiatrie. Mijn zus was een supermens voor mij, ze kwam me iedere dag opzoeken in het ziekenhuis en las er alles over wat maar mogelijk was.

Ik kon op de Universiteit goed leren en ik was bijna cum laude afgestudeerd als fiscaal jurist. Ik was echter niet gelukkig met het vak dat ik gekozen had. Jurist zijn is recht lullen wat krom is en krom lullen …

Lees verder ➙

Begin jaren negentig zat ik in de psychiatrie. Ik zag helemaal geen perspectief meer en was zwaar suïcidaal. Zou ik nog ooit gelukkig worden. In de afgelopen 2 1/2 jaar had ik alleen maar slechte dagen gehad.

De clown doet vrolijk, terwijl hij verdrietig is. Vrolijkheid en verdriet zijn elkanders spiegelbeeld. Soms ben ik extreem vrolijk, soms extreem depressief. Ik heb psychoses met stemmingswisselingen.

Ik ben op dit moment zeer gelukkig. Gelukkig zijn is dat je bij jezelf jezelf kunt zijn en de dingen die je doet graag doet. Ik heb op dit moment het fijnste werk dat er bestaat,

Het moment dat ik uit de kast kwam voor mijn psychosegevoeligheid was in 1994. Van tevoren had ik altijd het idee dat ik niet mezelf mocht zijn. Mensen vonden mij vreemd en op de middelbare school vonden ze mij maar …

Lees verder ➙

Als klein kind dacht ik al wat doe ik hier op de wereld. Op mijn achtste las ik al boeken over filosofie en daar werd ik mee voor de gek gehouden. Ze noemden mij de professor.

Conflicten, ik heb ze ook vaak gehad bij onze vereniging. Ik heb driftbuien en kan dan ontzettend boos worden op o.a. bestuursleden van Anoiksis.

Ik ben een echte driftkikker. Vroege uitte ik mijn driftbuien door mensen op wie ik kwaad was een scheldbrief te schrijven. Dat was een brief waarin ik het contact verbrak.