Anoiksis

Toen ik begin jaren negentig in de psychiatrie zat was ik een heel braaf jongetje. Dat braaf zijn van mij was een slachtofferrol.

Toen ik in de psychiatrie zat schaamde ik me daar heel erg voor. Nu hadden de mensen voorgoed een negatief beeld van mij dacht ik.

Ik slik nu enkele weken het medicijn Haldol. Haldol is berucht maar het helpt je wel binnen de kortste tijd uit de psychose. Langzaam maar zeker begin ik weer helder te denken.

Het is zaterdagnacht als ik deze column schrijf. Ik neig sinds anderhalve week naar paranoia. Dat ontdek ik doordat ik dingen op mezelf betrek die geen betrekking op mij hebben.

Jarenlang was ik een persoon die zo onzeker was over zichzelf. Ik mocht van mezelf niet zijn wie ik was, ik schaamde me namelijk voor mezelf. Ik werd dan ook niet door de mensen rondom me heen geaccepteerd.

Op 1 augustus 1991 werd ik voor de eerste keer opgenomen in de psychiatrie. Mijn zus was een supermens voor mij, ze kwam me iedere dag opzoeken in het ziekenhuis en las er alles over wat maar mogelijk was.

Ik kon op de Universiteit goed leren en ik was bijna cum laude afgestudeerd als fiscaal jurist. Ik was echter niet gelukkig met het vak dat ik gekozen had. Jurist zijn is recht lullen wat krom is en krom lullen …

Lees verder ➙

Begin jaren negentig zat ik in de psychiatrie. Ik zag helemaal geen perspectief meer en was zwaar suïcidaal. Zou ik nog ooit gelukkig worden. In de afgelopen 2 1/2 jaar had ik alleen maar slechte dagen gehad.